پدیدآورنده: رضا سعیدی ،
،
خوشا به حال منتظران موعود که تا همیشه تاریخ، دل در گرو پیام جاودانه غدیر دارند که پیامآور امین خدا در آن روز عظیم، خطاب به جمیع مؤمنین فرمودند:
انی تارک فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی اهل بیتی فانهما لن یفترقا حتی یردا علی الحوض .
و خوشا به حالمان اگر دلهای شکسته را تا ظهور چهاردهمین قرآن ناطق، به حبل المتین دوران غیبت پیوند زنیم و چشمان تشنه را از پرتو تابناک وحی الهی و باران «بشارتهای آسمانی» روشنی بخشیم:
بشارت هفتم:
و ان من اهل الکتاب الا لیؤمنن به قبل موته و یوم القیامة یکون علیهم شهیدا .
و هیچکس از اهل کتاب نیست جز آنکه پیش از مرگ به او [حضرت عیسی (ع)] ایمان خواهد آورد و روز قیامت، او بر آنان گواه خواهد بود .
سوره نساء، آیه 159
در حدیثی از امام محمد باقر (ع) در تفسیر آیه شریفه آمده است:
همانا عیسی (ع) پیش از قیامتبه دنیا فرود میآید، پس از اهل آیین یهود و غیر آن [مسیحی] هیچکس باقی نماند مگر آنکه پیش از مردنش به حضرت عیسی (ع) ایمان آورد و پشتسر حضرت مهدی (ع) نماز بگزارد .
بشارت هشتم:
... یوم یاتی بعض آیات ربک لا ینفع نفسا ایمانها لم تکن آمنت من قبل او کسبت فی ایمانها خیرا قل انت ظروا انا منتظرون .
... روزی که بعضی از آیات پروردگارت فرا رسد هیچکس را ایمان، نفع نبخشد در صورتی که از پیش ایمان نیاورده و یا در ایمان خود کسب خیر و سعادت نکرده باشد، بگو شما منتظر [نتیجه کارهای ناپسند خود] باشید، ما نیز منتظر [نتیجه اعمال نیک خویش] هستیم .
سوره انعام، آیه 158
امام صادق (ع) درباره آیه شریفه فرمودهاند:
«آیات» همان امامان هستند و آیهای که مورد انتظار است قائم (ع) میباشد، پس در آن روز کسانی را که پیش از قیام به او ایمان نداشتهاند، ایمان سودی نبخشد، هر چند به امامان دیگر از پدران او ایمان داشته باشد .
بشارت نهم:
و من قوم موسی امة یهدون بالحق و به یعدلون .
و جماعتی از قوم موسی به [دین] حق هدایت میکنند و به آن باز میگردند .
سوره اعراف، آیه 159
امام صادق (ع) فرمودند:
برای [یاری] حضرت قائم (ع) از پشت کعبه بیست و هفت مرد بیرون میآیند که از آنها پانزده تن از قوم موسی هستند که به حق هدایت میکرده و به آن بازمیگردند و هفت نفر از اصحاب کهف و یوشع بن نون وصی موسی و سلمان فارسی ابودجانه انصاری و مقداد (در روایتی دیگر مؤمن آل فرعون) و مالکاشتر .
بشارت دهم:
ان عدة الشهور عندالله اثنا عشر شهرا فی کتاب الله یوم خلق السموات والارض منها اربعة حرم ذلک الدین القیم فلا تظلموا فیهن انفسکم .
همانا شماره ماهها نزد خداوند در کتاب خدا دوازده ماه است از آن روز که آسمانها و زمین را آفرید، چهار ماه از آنها حرام است، این است دین استوار، پس در [مورد] آنها بر خودتان ستم مکنید .
سوره توبه، آیه 36
از حضرت امام باقر (ع) نقل است که در تاویل قول خداوند فرمودهاند:
... شناختن ماهها (محرم، صفر، ربیع و ... و اینکه ماههای حرام رجب و ذوالقعده و ذوالحجه و محرم میباشند) دین استوار نیست، زیرا که یهود و نصاری (مسیحی) و سایر ملل و همه مردم از موافقین و مخالفین این ماهها را میشناسند و آنها را به اسم میشمارند ... [بلکه] منظور از سال جدم رسول خدا (ص) است و ماهها همان دوازده امام و حجتهای خداوند بر خلق و امنای او بر وحی و علمش میباشند و حرام از آنان امیرالمؤمنین (ع) است که خدای تعالی برایش اسمی از نام بلند خویش (علی) مشتق فرمود، همچنانکه برای رسول خود، اسمی از نام پسندیده خود (محمود) برگزید و سه تن از فرزندانش که نامشان علی است: علی بن الحسین، علی بن موسی و علی بن محمد; پس برای این اسم که از اسم خداوند مشتق شده، حرمتی به سبب او انجام گرفته است و درود خداوند بر محمد و آل گرامی او باد که به او حرمتیافتهاند ... بنابراین اقرار به ایشان همان دین استوار است، یعنی به همه آنها معتقد باشید که هدایتشوید .
× تلخیص از کتاب «سیمای حضرت مهدی (ع) در قرآن» ، علامه سید هاشم حسینی بحرانی، ترجمه سید مهدی حائری قزوینی .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر